Gospodarka, siła, wizja
Zaufało nam 19 000 firm zatrudniających przeszło 5 000 000 pracowników

Sukcesy, porażki, postulaty, prośby – system opieki zdrowotnej oczami Pracodawców RP

Jakie są największe atuty i mankamenty polskiego systemu opieki zdrowotnej? Czego najbardziej potrzebuje ochrona zdrowia? Jakie kroki powinien podjąć nowy minister zdrowia, by zwiększyć jakość opieki zdrowotnej? – eksperci Pracodawców RP przygotowali krótkie zestawienie odpowiedzi na te pytania.

SUKCESY W OCHRONIE ZDROWIA

1) zauważenie konieczności zwiększenia nakładów finansowych na ochronę zdrowia - tak zwana ustawa 6 proc. jako pierwszy krok w doganianiu państw unii Europejskiej,

2) poprawa dostępu do innowacyjnych terapii onkologicznych,  

3) poprawa organizacji opieki onkologicznej,

4) przyjęcie ustawy dotyczącej Narodowej Strategii Onkologicznej, 

5) wdrożenie opieki kompleksowej, np. KOS-Zawał (już działa), opieka nad pacjentami po udarze (w fazie testów), sieć onkologiczna, POZ, 

6) rozpoczęcie informatyzacji ochrony zdrowia.  

PORAŻKI W OCHRONIE ZDROWIA

1) sieć szpitali,

2) brak zapowiadanych zmian regulacyjnych, główny przykład to duża nowelizacja ustawy refundacyjnej,

3) ITR jako zachęta inwestycyjna,

4) ustawa Apteka dla Aptekarza,

5) polityka presji cenowej ze strony MZ i nieskuteczne działania wobec łańcucha odwróconej dystrybucji,

6) opóźnianie i zawężanie dostępu do innowacji (wiele kryteriów ograniczających np. mała populacja, późne stadia choroby). 

POSTULATY: JAKIE DZIAŁANIA NALEŻY PODJĄĆ W NAJBLIŻSZEJ KADENCJI, ABY POPRAWIĆ OPIEKĘ ZDROWOTNĄ?

1) ustawa 6 proc. - konieczna korekta zapisów, tak aby faktycznie przyjąć planowane PKB na dany rok a nie dwa lata wstecz oraz aby docelowo osiągnąć średni poziom unijny, który aktualnie wynosi 10 proc.,

2) wdrożenie ustawy o Narodowej Strategii Onkologicznej,

3) monitorowanie efektów opieki koordynowanej oraz wprowadzonych pilotaży,

4) wdrożenie rejestrów medycznych, pozwalających na optymalizację leczenia na podstawie danych z praktyki klinicznej oraz wdrożenie dokumentacji medycznej elektronicznej,

5) przekierowanie systemu ochrony zdrowia na ścieżkę value-based healthcare, poprawa dostępu do innowacyjnych terapii (zgodnie z EBM, podwyższenie wydatków na leki do min 17% budżetu NFZ, skrócenie czasu dla decyzji refundacyjnej 240 dni),

6) szacowanie budżetu na leki pod kątem potrzeb zdrowotnych i zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego,

7) wprowadzenie opieki farmaceutycznej jako refundowanego świadczenia zdrowotnego,

8) zmiana paradygmatu leczenia z opieki szpitalnej na ambulatoryjną (lecznictwo otwarte to potencjalna możliwość redukcji kosztów), a więc oparcie systemu ochrony zdrowia na AOS, a nie na szpitalnictwie. Realizacja wszystkich możliwych procedur w ramach AOS i alokacja zaoszczędzonych środków w efektywne świadczenia zdrowotne, w tym leki,

9) włączenie rozwiązań pozwalających na wczesną diagnostykę (programy screeningowe, rola medycyny pracy, dostęp do szczegółowych badań obrazowych), po której wdrażane jest wczesne leczenie (operacyjne/rehabilitacyjne/nowoczesnymi lekami) – które przynosi najlepsze efekty zdrowotne,

10) budowanie publiczno-prywatnego systemu finansowania opieki zdrowotnej, koordynacja wydatków i racjonalizacja wydatków out of pocket,

11) uwzględnienie w programach socjalnych typu karta dużej rodziny aptek oraz przyszłej opieki farmaceutycznej,

12) stworzenie ram strategicznych z uwzględnieniem polityki społecznej, i podejścia opartego na populacji oraz strategii zdrowia publicznego. Programowo zaadresować wyzwania demograficzne (np. opieka senioralna, długoterminowa),

13) monitorowanie i finansowanie jakości usług medycznych,

14) dotacje budżetowe dla zapewnienia potrzeb kadrowych,

15) wzrost efektywności wykorzystania zasobów systemu (kadra, infrastruktura). 

PROŚBY DO NOWEGO MINISTRA ZDROWIA

a) zwiększenie nakładów finansowych na opiekę zdrowotną, w tym zwiększenie budżetu refundacyjnego o 1,5 mld PLN w 2020 roku i stopniowe zwiększanie go w kolejnych latach,

b) poprawa organizacji systemu opieki zdrowotnej, w tym poprawa dostępności do świadczeń opieki zdrowotnej i skoncentrowanie opieki na pacjencie,

c) rewizja i realizacja polityki lekowej,

d) duża nowelizacja Ustawy Refundacyjnej,

e) uwalnianie leków z programów lekowych do refundacji aptecznej.